Breakdancing en Hip Hop

Breakdancing wordt beschouwd als één van de significante elementen die omhoog de cultuur van de heuphop maken. Ook gekend als het breken, B-boying, of B-girling, werd deze straatdans ontwikkeld in de jaren '70 onder de Afrikaans-Amerikaanse en Spaanse jongeren van Zuiden Bronx, New York. Men gelooft wijd dat het breakdancing als rivaliserende straattroepen begon verschillen op te lossen of de plaats voor plaatsen mompelt. Anderen zeggen het een uitloper van was of zwaar door capoeira, een afro-Braziliaanse krijgskunst/een dans werd beïnvloed.

Breakdancing werd gebracht in de heersende stroming door de proliferatie van diverse dansgroepen, het meest in het bijzonder de Regelmatige Bemanning van de Rots. Legende James Brown van de ziel en van de lafbek populariseerde ook de dansstijl met zijn high-energy prestaties. In de jaren '80, keerde breakdancing langzaam verdwenen van pop cultuur en naar het zijn terug een ondergronds fenomeen. Het maakte een terugkeer in de jaren '90 en is sindsdien een inrichting van pop cultuur geworden.

Er zijn geen vastgestelde routines of structuren in het breakdancing. Eerder, wenden de dansers basisbewegingen aan terwijl het opsmukken van hen met complexere stijlen en machtsbewegingen. De dansers konden met toprock, een vrij eenvoudige dans vertrekken die uit om het even welke variatie van uitgevoerde stappen wordt samengesteld terwijl het opstaan. Dit dient als opwarming als voorbereiding op verdere acrobatische bewegingen. Downrock, in tegenstelling, wordt uitgevoerd met de handen en de voeten op de vloer. Een gemeenschappelijke downrockbeweging is stap 6, die als het lopen in een cirkel kijkt terwijl één hand de grond raakt.

De basisbewegingen leggen de grondslag voor machtsbewegingen, die moeilijkere routines impliceren en fysiek uithoudingsvermogen vereisen. Één van de gemeenschappelijkere machtsbewegingen is de windmolen. Dit vereist dansers om van het bovenleer terug naar de borst te spinnen terwijl het tollen van de benen rond het lichaam in een V-vorm. De windmolen is een taaie uit te voeren beweging en vergt gewoonlijk twee tot zes te leren maanden.

Een andere machtsbeweging is de gloed, die het slingeren van de benen rond het stationaire torso in ononderbroken cirkels impliceert terwijl de wapens het gewicht van het gehele lichaam vervoeren. In gymnastiek waar het voortkwam, wordt de gloed gewoonlijk uitgevoerd op een Pommel Paard maar in het breakdancing, wordt het gedaan op de vloer. Headspin en jackhammer zijn ook onder de populaire machtsbewegingen. De laatstgenoemde wordt uitgevoerd met het dansershoppen rond in een cirkelmotie terwijl één hand het lichaam steunt.

Een routine beëindigt gewoonlijk met een vorst, een punt in het interesseren en vaak moeilijke positie. Dit betekent gewoonlijk opschortend zijn lichaam met voeten van de grond en gesteund door de handen of het torso. Een zelfmoord is een andere manier om een routine te beëindigen. Dit impliceert een pijnlijk-kijkt daling aan de billen, de rug, of de maag. Het gewenste effect is want de dansers om te kijken als zij zich verwondden.

Vandaag, heeft breakdancing internationale erkenning bereikt en populair in Europa en Azië geworden. De jaarlijkse competities worden gehouden in Duitsland, Groot-Brittannië, Japan, en de Verenigde Staten. Het heeft ook maniertendensen geïnspireerd en in een aantal films, muziekvideo's gekenmerkt, toont TV, en reclamespots.

Hieronder vermeld zijn meer artikelen met betrekking tot het bovengenoemde artikel van de „het Dansen“ artikelcategorie.

De verwante mensen geinteresseerd in het bovengenoemde artikel „Breakdancing en Hip Hop“ zijn ook geinteresseerd in de hieronder vermelde artikelen: