De gevolgen van Cocaïne voor de Menselijke Hersenen

De menselijke hersenen wegen ongeveer drie ponden en beïnvloeden alles een persoon. U kunt niet het realiseren, maar uw hersenen zijn niet vandaag het zelfde dat het gisteren of vorige maand was. De hersenen zijn een onophoudelijk veranderende inzameling van cellen. Wanneer u nieuw iets leert of een nieuwe ervaring hebt, nieuwe synapsenvorm. Sommige synapsen worden sterker, of sommige synapsen kunnen zelfs verdwijnen. Uw hersenen laten u toe zelfs om genoegen te voelen. Wanneer u iets doet dievan u, zoals het eten van uw favoriete snack geniet, drinkend een koude drank op een hete de zomerdag, of lachend met uw vrienden, wordt de beloningsweg in uw hersenen geactiveerd. Het is die stimulatie van de neuronen in de beloningsweg die u gevoelsgoed maakt.

De cocaïne handelt op de neuronen in de beloningsweg. De cocaïne verhoogt de versie van dopamine. De verhoogde dopamine niveaus geven drugmisbruikers de stormloop of een hoogte dievan zij voor een korte tijd genieten. Het gevoel van genoegen de drugs leidt slechts het laatst tot een korte tijd, maar de drugs kunnen veranderingen in de hersenen veroorzaken die zeer oud duren. Enkele veranderingen kunnen zelfs permanent zijn.

Één van de veranderingen die voorkomen wanneer een persoon Cocaïne neemt is de ontwikkeling van het hunkeren naar. Als een persoon Cocaïne neemt en dan ophoudt nemend het, zal hij of zij naar de drug hunkeren. Met andere woorden, zal het individu een sterke wens hebben om meer van de drug te nemen. De cocaïne oefent zulk een sterke effect dat zelfs uit de vermelding van het het hunkeren naar in de verslaafden van de Cocaïne kan bevorderen. Het berekenen waarom de verslaafden zo naar voren gebogen om zijn terug te vallen is een belangrijk onderzoeksgebied. Één beklaagde is het fenomeen van het hunkeren naar, of de krachtige „honger“ voor drugs die maanden of jaren kunnen treuzelen nadat een verslaafde ophoudt met gebruikend. De wetenschappers hebben bewijsmateriaal ontdekt dat dit het hunkeren naar gedeeltelijk een fysiologisch fenomeen kan zijn, met betrekking tot de veranderingen op lange termijn in hersenenfunctie dat verslavingsoorzaken. Nu gewend aan het functioneren in aanwezigheid van drugs, zijn de gewijde hersenen, in wezen, onbekwaam om normaal in hun afwezigheid geworden te functioneren.

Zoals u in vorig, op een basis op korte termijn hebt geleerd, Cocaïne verandert de versie van dopamine. Maar wat gebeurt wanneer een persoon Cocaïne over langdurig van tijd neemt? Antwoordt het lichaam aan het op de zelfde manier het deed toen de persoon de drugs voor het eerst probeerde? Vaak, krijgt het individu niet intens van een reactie na herhaaldelijk het nemen van het. Dit wordt genoemd „tolerantie.“ De hersenen hebben aangepast aan het hebben van een bepaalde hoeveelheid drugheden en niet de zelfde manier geantwoord het aanvankelijk. Het lichaam kan efficiënter worden bij het metaboliseren van of het opsplitsen van de drug. Dit vermindert de hoeveelheid drug in de bloedsomloop. Of, de cellen van het lichaam en de hersenen kan meer bestand worden met als inhoud van de drug door veranderingen in de activiteit van de receptoren te veroorzaken. De tolerantie verklaart waarom de de drugmisbruikers en verslaafden meer en meer hogere dosissen drugs in tijd nemen.

Hieronder vermeld zijn meer artikelen met betrekking tot het bovengenoemde artikel van de het artikelcategorie van de „Verslaving“.

De verwante mensen geinteresseerd in het bovengenoemde artikel de „Gevolgen van Cocaïne voor de Menselijke Hersenen“ zijn ook geinteresseerd in de hieronder vermelde artikelen: